فال تاروت

علم پیشگویی توسط کارتهای تاروت طی قرون گذشته یکی از باستانیترین روشهای علوم باطنی محسوب گردیده است که از دیر زمان توسط حکیمان،فرزانگان و آینده نگرهای اندیشمند نه تنها برای تفال و پیشگویی بلکه جهت پرورش صحت نفس و تعالی روح مورد توجه بوده است. فلسفه تاروت بعنوان یک مکتب رمزی به زبانی سخن میگوید که از فکر انبوه انسانی برخواسته و از روح و روان او سرچشمه یافته ،و تفهیمی از معنای درونی نمادها را ارائه میدهد .کارتها در بالاترین مرتبه خود قدرتهای سری و حکمت محرمانه را منتقل میسازند .مبداء تاروت علی الخصوص رمزهای کبیر بقدری در ابهامات زمان پوشیده هستند که تنها در اسطورهها و افسانهها بطور طبیعی پرورش یفته اند . در عین حال ، دانش تاروت با نیروهای آینده نگری و مفاهیم معنوی خود بصورت روشی یگانه و مستقل به قوت خود باقی مانده است . و از آنجائی که تاروت کلیدی ست که درب تازه ای را بروی دانش فلاسفههای عتیق می گشاید ، عمیقترین پیامها را به روانشناسان و دانش پژوهان محقق ارسال می نماید. به هر ترتیب شاگردان مبحث علوم خفیه زوایای قابل ملاحظه ای از مفاهیم تصاویر تاروت دریافت می کنند و افرادی هستند که نسبت به کمک تاروت در امر مدی تیشن ارج می نهند. در صورتیکه ما برای دیدن و پذیرفتن اندرزهای این حکمت مصور آماده باشیم همچون راهنمایی، چراغهای سبز و قرمز را به ما نمایانده ، نقاط کور را آشکار و به قوهها و توانائیها نیز اشاره میکند.
کارتهای تاروت (یا تارو و یا ثورا) مجموعهای کارت هستند برای پیشگویی یا الهام بخشی. در نسخههای گوناگون تعداد و مفهوم این کارتها تفاوت میکند ولی در مشهورترین نسخه (رایدر وایتز) کارتهای تاروت شامل ۷۸ کارت هستند که ۵۶ عدد مجموعه تاروت صغیر و ۲۲ کارت تاروت کبیر نامیده میشوند.
از حدود دو هزار سال پیش ستاره خوانها یا طالع گویان به تعبیر و تفسیر آینده مردم عادی نیز پرداختند.آنها برای این کار آنچه را که اصطلاح (طالع نما(Horoscope)(نامیده می شود،و در آن وضعیت سیارهها در لحظه تولد شخص کشیده شده است،تهیه می کنند.یکی از طالع بینان معروف قدیمی (کلادیوس بطلمیوس) (Claudius Ptolemaeus) (تولد 87،وفات 168 میلادی) که در شهر اسکندریه (در مصر) زندگی می کرد،در سال 150 میلادی آگاهیهای طالعشناسی آن زمان خود را در کتابش به نام تترابیبلوس ((Tetrabiblos)) گردآوری کرد و انتشار داد که طالع بینی یا اختر گویی یا ستاره خوانی امروز هنوز هم بر اساس و مبنای این کتاب قرار دارد. علم اختر گویی یا طالع بینی ((Astrology)) یعنی تعبیر و تفسیر آینده با توجه به وضعیت ستارگان-،و علم اخترشناسی-یعنی پژوهش علمی ستارگان و علم کائنات،نخست از سده هفدهم میلادی از یکدیگر جدا شدند.امروز طالع بینی یا ستاره خوانی مورد تایید مجامع علمی نیست،و بسیاری مردم آن را خرافات و موهوم پرستی می دانند.
فال و فالگیری به معنای کوشش در پیشگویی آینده (معمولاً آینده یک فرد) از راه روشهای نهانی یا فراطبیعی است. فالگیری یکی از شاخههای نهانشناسی است.باید توجه داشت که فال را نباید باطالع بینی اشتباه گرفت.طالع بینی نوعی پیشگویی است که از اختیار فرد خارج است؛یعنی فرد قدرت انتخاب و اختیاری در آن ندارد،همچنین پیشگویی در طالع بینی بر اساس وضعیت ستارگان در زمان تولد فرد میباشد (مانند طالع بینی چینی یا طالع بینی هندی).اما در فال پیشگویی با توجه انتخاب فرد بدست می آید و برخلاف طالع بینی به تاریخ تولد بستگی ندارد (مانند فال تاروت یا فال حافظ).بنابراین نباید واژه فال را با طالع بینی اشتباه گرفت پس واژه هایی مانند فال چینی،فال مصری،فال شخصی اشتباه می باشد
فال حافظ با دیوان حافظ در بین ایرانیان یک رسم عمومی است. دیوان شعر خواجه شمس الدین حافظ شیرازی از پر طرفدارترین کتبی است که در خانه هر ایرانی وجود دارد. ایرانیان برای تفنن و شاید برای تصمیم گیری با زدن فال به این دیوان فرصتی برای خواندن شعر و تفسیر آن به خیر و صلاح یا به شر و ناصواب پیدا می کنند.
ایرانیان به هنگام زدن فال، کتاب را در دست می گیرند و به بیان این جملات و یا جملاتی از این دست می پردازند:
ای حافظ شیرازی، تو کاشف هر رازی، ما طالب یک فالیم، بر ما بنما رازی
عده ای هم می گویند:
حافظ ای حافظ شیرازی، بر من نظر اندازی، من طالب یک رازم، تو کاشف هر فالی، قسم به شاخه نباتت، قسم به قرآنی که در سینه داری، این فال مرا بگشای.
برخی دیگر می گویند: ای حافظ شیرازی، تو کاشف هر رازی، به حق شاخ نباتت، به حق جام شرابت، منظور خودت را از مراد ما بیان کن.
بعد انگشت خود را لای دیوان می گذارند و باز می کنند. غزلی را که در صفحه سمت راست قرار دارد می خوانند و تفسیر می کنند. اگر مضمون غزل مثبت باشد فال را خوب و گرنه آن را بد می دانند. از آن جا که عمده غزلیات حافظ دارای مضامینی عرفانی، عشقی، امیدوارکننده و مهربانی آفرین است زدن فال در مراسم خواستگاری، ازدواج، نوروز، تولد فرزندان و مانند آن بیشتر مرسوم است. متقاضیان فال حافظ بیشتر دختران و پسران جوانی هستند که در طلب عشق و در جست و جوی یافتن دلیلی برای ادامه عشق خود هستند.
امروزه دهها سایتها و وبلاگهای زیادی به زبان فارسی برای گرفتن فال حافظ وجود دارد. اخیرا این فال با روشهای دیگری هم گرفته می شود. مثلا از مرغ عشق تعلیم دیده برای انتخاب برگی از غزلیات حافظ استفاده می کننتد. این روش در خیابان جلوی مقبره حافظ در شیراز دیده می شود.
|
دیشب بهسیل اشک ره خواب میزدم |
نقشی بهیاد خطّ تو بر آب میزدم |
|
|
فالی به چشم و گوش درین باب میزدم |
||
|
ساقی به صوت این غزلم کاسه میگرفت |
میگفتم این سرود و می ناب میزدم |
|
|
خوش بود وقت حافظ و فالِ مراد و کام |
بر نام عمر و دولتِ احباب میزدم |
مشهور است که امروز در خانه هر ایرانی یک دیوان حافظ یافت میشود. ایرانیان طبق رسوم قدیمی خود در روزهای عید ملی یا مذهبی نظیر نوروز بر سر سفره هفت سین، و یا شب یلدا، با کتاب حافظ فال میگیرند. برای این کار، یک نفر از بزرگان خانواده یا کسی که بتواند شعر را به خوبی بخواند یا کسی که دیگران معتقدند به اصطلاح خوب فال میگیرد ابتدا نیت میکند، یعنی در دل آرزویی میکند. سپس به طور تصادفی صفحهای را از کتاب حافظ میگشاید و با صدای بلند شروع به خواندن میکند. کسانی که ایمان مذهبی داشته باشند هنگام فال گرفتن فاتحهای میخوانند و سپس کتاب حافظ را میبوسند، آنگاه با ذکر اورادی آن را میگشایند و فال خود را میخوانند. برخی حافظ را «لسان الغیب» میگویند یعنی کسی که از غیب سخن میگوید و بر اساس بیتی از شعر حافظ او معتقد است که هیچکس زبان غیب نیست:
|
ز سر غیب کس آگاه نیست قصه مخوان |
کدام محرم دل ره در این حرم دارد |